اهميّت نشاط براى حفظ ايمان و سپاسگزارى از خداوند اوّلين حاجت از حوايجى كه در اين فراز از خداوند درخواست شده ، صلوات بر محمّد و آل محمّد - عليهم‌السّلام - است كه توضيح آن گذشت . درخواست دوّم ، نشاط براى حفظ ايمان و يا ضعيف نشدن در امتحانات است ؛ و اين حالت ، زمانى براى بنده حاصل مىشود كه هر روز و هر لحظه ، از انوار ايمان بهره‌مند گردد و مانند : سلمان ، مقداد ، ابوذر ، رشيد ، عمّار - رحمهم‌اللَّه - و . . . شيرينى آن در كام جانش پديدار گردد . حاجت سوّم ، بنده‌ى شاكر خداوند گرديدن است ؛ چرا كه شكر نعمت ايمان - هر چه انسان در مرحله‌ى اعلاى ايمان باشد - بقاى آن نعمت را در پى خواهد داشت . ( 448 ) « أَنْتَ مَوْضِعُ كُلِّ شَكْوى . . . فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَنْ تَعْصِمَنِى بِطاعَتِكَ عَنْ [ مِنْ ] مَعْصِيَتِكَ ، وَ بِما أَحْبَبْتَ عَمّا كَرِهْتَ . . . » « 1 » تويى جايگاه هر گِله و شكايت . . . پس از تو تقاضا دارم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و مرا به واسطه‌ى فرمانبردارى از تو ، از معصيت و نافرمانى خود و به واسطه‌ى آن چه دوست دارى ، از آن چه ناخوشايند تو است ، نگاه دارى . مقدّمات دوام ايمان به نظر مىرسد جمله‌ى « أَنْتَ مَوْضِعُ كُلِّ شَكْوى » و جمله‌هاى ذيل آن در دعا - كه ما براى رعايت اختصار ذكر نكرديم - در مقام استغاثه به پروردگار و مقدّمه براى درخواست حاجت‌هاى دوازده‌گانه‌اى است كه دوام ايمان مؤمن و عدم آن در ابتلائات ،

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 181 .